Herdenking slachtoffers oorlog

 

 

Op zondag 6 mei 2007 werd door de ‘Duits-Nederlandse werkgroep 8 mei’ een internationale herdenking georganiseerd.

Er waren rond de 300 mensen uit Duitsland en Nederland aanwezig.

In een sfeervol geheel voerden sprekers en organisatoren hun programma uit.

Er werd gefilmd door journalisten en geïnteresseerden en er werd verslag uitgebracht voor de media.

Thema’s waren: ‘Anti fascisme’ en ‘De islam als vijandsbeeld’

 

Het programma verliep als volgt:

- Opening met muziek uitgevoerd door Rotdorn uit Hamburg

- Opening/begroeting in Duits en Nederlands

- Welkomstwoord door wethouder van der Ham van de gemeente Reiderland

- Toespraak Nederlandse spreker Massoud Djabani; schrijver/mensenrechtenactivist

- Muziek uitgevoerd door Rotdorn

- Toespraak Duitse spreker Andra Robke; journalist

- Toespraak Erwin Schulz; voormalige gevangene uit Duitsland.

- Kransen leggen

- Een minuut stilte

- Moorsoldaten/Veensoldaten lied, daaropvolgend werden anjers op de graven gelegd

- Afscheid

 

Toespraak Nederlandse spreker Massoud Djabani; schrijver/mensenrechtenactivist

 

 

Vandaag zijn we hier samen om de slachtoffers van de tweede wereldoorlog te herdenken

Vandaag zijn we ook samen om alle slachtoffers van alle oorlogen te herdenken.

 

Oorlogen hebben een lange geschiedenis. Denkt u aan het verhaal van Kaïn en Abel, die

elkaar bestreden.

De eerst oorlogen die bekend zijn dateren van de veertiende eeuw voor Christus.

Daarna volgt een enorme lange lijst van oorlogen na oorlogen tot in het heden

 

Door alle eeuwen heen hebben mensen elkaar bestreden.

Door alle eeuwen heen was er onderdrukking.

Door alle eeuwen heen was er marteling en mishandeling.

Door alle eeuwen heen waren er onschuldige slachtoffers.

 

Onnoemelijk verdriet,

Onnoemelijk lijden

 

Angst, pijn, haat, wreedheid, verkrachting, moord, machteloosheid

En nog steeds gaat het door

 

De wortel van oorlog is diep verankerd in de mensheid

Maar alleen de mens zelf kan oorlog ontwortelen

 

 

Laten we in deze herdenking een beroep doen op het geweten en de harten van degenen

die beslissingen over oorlogvoering nemen.

Hoeveel onschuldige slachtoffers moeten er nog vallen, hoeveel kinderen een vreselijke

dood sterven, voor de mensheid beseft dat zij haar eigen broeders en zusters vermoordt?

 

Het zijn enkelingen die de beslissing nemen het commando tot oorlog te geven

Het zijn duizenden die erdoor gedood worden

 

Slechts enkelen zijn dictators en wrede manipulators,

Het zijn hele bevolkingen die eronder lijden

En ontelbare slachtoffers sterven in de martelbanken

 

Ook mijn drie broers zijn vermoord door een dictatoriaal regime

In de jeugd van hun jaren, zoals zovelen in mijn land

En op dit moment hangen er de donkere wolken van een dreigende oorlog

En weer worden landen opgehitst door 1 oorlogszuchtige machthebber…….

 

Is oorlog ooit te rechtvaardigen? Hoeveel doden zijn al gevallen in Irak? Hoeveel onschuldige kinderen gestorven?

Is het goed te praten dat landen serieus overleg hebben om een oorlogszuchtige president te steunen in zijn missie? Het antwoord zou zo simpel moeten zijn, ook al zou er maar 1 onschuldig kind sterven, dat is er 1 teveel.

Als machthebbers en politieke leiders de weg kwijt raken en verdwalen in oorlogszuchtige ideeën, dan is het de taak van de bevolking en van ieder van ons om luidkeels te protesteren en een tegenstem te geven, want als dit niet gebeurt komen we zeker in de nachtmerrie van oorlog en onderdrukking terecht.

 

 

In mijn dromen laat geen enkele internationale hulporganisaties een witte vlag zien.

In mijn droom spreken alleen maar kogels, ontploffingen, haat en wraak. 

In mijn dromen sluit de gevangenis zich steeds nauwer om de bevolking heen.  

In mijn dromen moeten mensen een stuk brood met hun bloed betalen. 

In mijn dromen is het blauwe heldere water van de rivieren in rood veranderd. 

In mijn droom houdt een huurmoordenaar met een wapen in de hand mijn land onder controle en commandeert de bevolking.

In mijn dromen spelen kinderen alweer met kleine bommen, die nog niet ontploft zijn. 

In mijn dromen kan ik mijn ouders niet tussen het vuur en de verwoestingen en de rook vinden.  

In mijn dromen zijn miljoenen mensen aan het zoeken naar hun geliefden. 

In mijn dromen worden enkel haat en wraak gezaaid

Ik hoop dat mijn droom nooit werkelijkheid wordt.

 

Zelfs als wij tegen oorlog zijn worden wij gedwongen aan een oorlog mee te werken omdat met de hulp van ons belasting geld de wapenindustrie wordt gesteund en de oorlog wordt gefinancierd. Wij moeten weigeren te accepteren dat ons geld hiervoor gebruikt wordt ! 

Er moet een verandering plaats vinden binnen dit systeem en binnen de politiek, waardoor ons geld niet langer misbruikt kan worden voor deze doelen, maar in plaats daarvan gebruikt wordt voor vredesdoeleinden en voor internationale samenwerking.

En voor wederopbouw van landen die geteisterd zijn door oorlogsgeweld en rampen.

En voor steun aan de bevolking in landen die het ontzettend moeilijk hebben. De hele mensheid is verbonden met elkaar en draagt een verantwoordelijkheid naar elkaar.

Elke mens heeft de verantwoordelijkheid in zijn eigen leven keuzes te maken, maar ook heeft elke mens een verantwoordelijkheid in het grote geheel.

 

Er is een andere weg.

 

En er is ook hoop. Want behalve dat we door alle eeuwen heen oorlogen en onderdrukking zien, zien we ook door alle eeuwen heen mensen die hun eigen leven gaven om vrede te bewerkstelligen. Mensen die met heel hun hart en ziel strijden en streden voor bevrijding. Ook al zijn zij gesneuveld of vermoord, hun vlammende zielekracht blijft voor altijd in de atmosfeer aanwezig en stimuleert anderen op te staan en hun stem te laten horen. Laat het ook ons stimuleren

 

Door de beslissing van enkelingen kan een oorlog begonnen worden, maar ook kan door de beslissing van enkelen een oorlog voorkomen worden.

 

En ieder van ons kan een bijdrage leveren tot het vredesproces en heeft een verantwoordelijkheid hierin.

 

Want elk proces van oorlog en onderdrukking begint in het hoofd van een leider die zijn ideeën aan anderen probeert op te leggen. En alleen door het openstaan van anderen voor deze ideeën kan een dictator of oorlogszuchtige leider macht krijgen. Alleen door genoeg medestanders te krijgen kan zijn macht en beslissing realiteit worden. Alleen door de ondersteuning van velen kunnen zijn opdrachten uitgevoerd worden.

Dit proces begint bijna onzichtbaar, maar neemt steeds grotere vormen aan, tot de leider een sekte van volgelingen achter zich heeft die blindelings zijn opdrachten uitvoeren.

En als de bevolking zich door manipulaties en eenrichtingsbeeldvorming van de media laat beïnvloeden en ophitsen en zich laat over halen het spoor van deze gedachtegang te volgen, dan kan de oorlog en de onderdrukking daadwerkelijk gaan plaatsvinden.

Als voorbeeld kunnen we zien hoe op dit moment door een enkele oorlogszuchtige president of een enkele fanatieke politicus de beeldvorming van een hele bevolking wordt beïnvloed en hoe vervolgens de mediabeelden en berichten een groot gedeelte van de bevolking meezuigen in angst voor terrorisme en daardoor bereidt tot een eventuele oorlog.

En we zien hoe door die angst een hetze tegen de islam ontstaat en moslims niet meer worden gezien als individuen die elk op hun eigen manier in het leven staan, maar dat zij worden afgerekend op het feit dat zij een bepaalde religie hebben.

We kennen de gruwelen van de tweede wereldoorlog, waarin een hele bevolkingsgroep werd geïsoleerd en afgeslacht en men niet meer als een individu werd gezien als men tot het jodendom behoorde.

Maar tot schande van de mensheid op dit moment en van de politiek die dit toestaat, worden ook nu mensen weer geïsoleerd en niet als individu gezien als zij tot een bepaalde groep behoren.

Denk aan het jarenlange lijden van de vele vluchtelingen in Nederland die geen stem mochten hebben, omdat zij niet als individu werden gezien, maar als probleemgroep.

Denk aan de angst die op dit moment onder de bevolking aan het ontstaan is voor de islam, waardoor moslims niet meer als individuen worden gezien en alleen beoordeeld worden op de naam van hun religie en steeds meer buitengesloten van de maatschappij worden.

Het lijkt lang geleden dat mensen eenvoudig weg tot heks bestempeld op de brandstapel terechtkwamen omdat zij een kopje kruidenthee dronken, maar in feite zien wij dit ook in deze dagen weer gebeuren.

 

Wij allemaal moeten er voor waken dat de geschiedenis zich niet gaat herhalen.

Wij moeten met geestelijke kracht blijven vechten tegen manipulatoren en tegen het isoleren van bepaalde groepen mensen. Want dat is het begin van een nieuwe oorlog. Want door isolatie ontstaan gevoelens van onmacht, frustratie en verzet. Binnen elke groep die geïsoleerd wordt van de maatschappij staan op een gegeven moment oproerkraaiers op.

Binnen de geïsoleerde groep ontstaat zo een bron van onrust en spanningen, waarop de maatschappij weer een tegenreactie geeft.

Zo ontstaat er een vicieuze cirkel die zich eindeloos gaat herhalen. En de spanningen zullen daarin alleen maar toenemen met een uiteindelijke uitbarsting tot gevolg.

 

Als alle verschillende bevolkingsgroepen het gevoel kunnen hebben dat ze gerespecteerd worden en dat ze niet afgerekend worden op het gedrag van 1 gestoorde extremist die zei tot hun groep te behoren, dan worden spanningen vermeden. En dan kunnen we waardig als mens met elkaar omgaan.

 

Elke mens heeft de verantwoordelijkheid in zijn eigen leven keuzes te maken,

Maar ook heeft elke mens een verantwoordelijkheid in het grote geheel.

Gaan wij mee in de aanvangende processen die tot oorlogsdreiging aan zetten,

Of verzetten we ons er tegen en keren we ons ervan af en richten we ons op vredesdoeleinden?

Stimuleren en ondersteunen en voeden wij gedachten tot oorlog, laten we ons meeslepen door wat enkelingen verkondigen en praten we hen na?

Of bewaren we ons heldere verstand en laten mededogen en vredelievendheid de richting bepalen?

 

In de diepe hoop dat eens de mensheid beter zal weten, dat eens herdenkingen als deze nooit meer

nodig zijn, een Iraans vers van troost voor degenen die lijden en geleden hebben onder geweld en onderdrukking:

 

 Lieverd, je hoeft niet verdrietig te zijn,

op een dag verdwijnen zwarte wolken en schijnt de zon.

De wereld zal niet zo blijven,

op een dag wordt de wereld een hemel.

Op een dag worden onze dromen en wensen werkelijkheid