Verslag Workshop ‘Trauma en terreur’ 21 april 2007

Door: Inge Peters, Local Officer on Human Rights and Peace – Leiden

 

 

Inleiding

In het weekend van 20, 21 en 22 april vond de de Jaarvergadering van de International Federation of Medical Students’ Associations – The Netherlands (afgekort IFMSA-NL) plaats in het Erasmus Medisch Centrum in Rotterdam. IFMSA is een internationale medische studentenorganisatie die zich richt op Global Health en alles wat daarop van invloed is. In 90 landen over de hele wereld organiseert zij verschillende projecten op lokaal, nationaal en internationaal niveau. Deze projecten zijn gerelateerd aan onderwerpen als seksuele gezondheidszorg, vluchtelingen, mensenrechten, public health en medische educatie.

De Jaarvergadering stond dit jaar in het teken van ‘Colors of the world’. Iedere stad had zich dan ook compleet gehuld in de kleur rood, oranje, geel, groen, blauw, roze of paars. Een prachtig gezicht!

Op vrijdagavond vonden de Working Committees (WoCo’s) plaats van de verschillende werkgroepen, terwijl op zaterdag alle nationale projecten en lokale jaarverslagen werden gepresenteerd. Naast deze presentaties bestond bovendien de mogelijkheid om workshops bij te wonen. Eén daarvan was de workshop ‘Trauma en terreur’ die door Dhr. Djabani gegeven werd.

 

Inhoud workshop

Massoud Djabani is in 1954 geboren in Iran, waar hij zeer ingrijpende dingen heeft meegemaakt. Zijn drie broers zijn geëxecuteerd door het Iraanse regime. Hij werd zelf ook gezocht, maar kon niet vluchten omdat hij nog veel connecties had in Iran. Om zichzelf te kunnen beschermen droeg hij een wapen.

 

Op een gegeven moment is Dhr. Djabani in aanraking gekomen met Mujahedin, een terreurorganisatie die er alles aan doet om tegenstanders uit te schakelen. Omdat hij zo kwaad was dat zijn broers zijn vermoord, besloot hij om zich bij deze organisatie aan te sluiten. Tijdens het verblijf in het ‘opvoedkamp’ van de verzetsgroep mocht hij geen contact hebben met familieleden of andere buitenstaanders. Hij mocht alleen zijn leider gehoorzamen en moest veel opdrachten uitvoeren. Op die manier werd Dhr. Djabani totaal gehersenspoeld om een goede verzetsstrijder te worden.

 

Door het verblijf in het kamp kreeg hij een heel ander denkvermogen. Zijn zintuigen namen als het ware op een andere manier waar; hij lette ineens op heel andere dingen dan hij daarvoor deed. Het gevoel van waarden en normen was totaal verdwenen. Dit was uiteraard niet verwonderlijk. Alleen als je helemaal vol zit met haatgevoelens ben je in staat om iemand te doden. Ook angst zou hierbij een rol kunnen spelen.

 

Door het bezoek van zijn vrouw en zijn zoon besloot Dhr. Djabani uit Iran te vluchten. Via Pakistan is hij in Nederland terecht gekomen. Dit was een totaal andere belevenis voor hem. Rond december kwam hij in het asielzoekerscentrum aan. Hij genoot van het Sinterklaasfeest en keek zijn ogen uit. Hij kon nauwelijks geloven dat er mensen waren die lol konden maken terwijl er zoveel ellende was in de wereld.

 

Hij ontdekte dat er in Nederland een groot verschil heerst tussen asielzoekers en autochtonen. Daarnaast hebben veel asielzoekers last van psychische trauma’s, omdat ze vreselijke dingen hebben meegemaakt in hun geboorteland.

Er is nog steeds sprake van een groot cultuurverschil. Zo hebben asielzoekers vaak moeite met het uiten van hun gevoelens. Zij worden opgevoed met taboes, zoals seksualiteit. Ondanks stimulatie van psychologen behouden zij een drempel om hun gevoelens naar buiten te brengen. Ook is het in Iran heel onbeleefd om oogcontact te maken tijdens een gesprek, terwijl dat hier in Nederland juist wel gewaardeerd wordt. Dit soort zaken belemmeren de integratie.

Daarnaast is het voor asielzoekerskinderen heel moeilijk om zich goed te kunnen ontwikkelen, omdat ze iedere keer naar een ander asielzoekerscentrum worden overgeplaatst.

 

Door middel van zijn verhaal probeert Dhr. Djabani ons inzicht te geven in de situatie die terroristen hebben meegemaakt. Verder wil hij ons er nog graag op wijzen dat het voor een nieuwkomer heel moeilijk is om zich aan een maatschappij aan te passen als hij zich er nog niet thuis voelt.

 

Evaluatie

Het verhaal van Dhr. Djabani was erg indrukwekkend. Hij vertelde met zoveel overgave dat je echt geboeid naar het verhaal luisterde. Bovendien was het interessant om het verhaal eens van de andere kant te horen, aangezien wij als Westerlingen via de media voornamelijk beïnvloed worden door CNN en Amerikaanse uitspraken.

Bij de workshop waren ongeveer 25 studenten aanwezig. Er werden regelmatig vragen gesteld aan Dhr. Djabani waar hij duidelijke antwoord op kon geven. Ook was het erg leuk dat hij zijn boekje ‘Sekte’ overal op de tafels had gelegd.

Graag zou ik Dhr. Djabani middels dit verslag nogmaals willen bedanken voor zijn workshop! Wie weet kunnen we in de toekomst nog een mooi project neerzetten!